Εργασία

1. Εργασιακά, οικονομικά, κοινωνικά δικαιώματα της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.

Η Ελλάδα παρουσίασε την τελευταία δεκαετία υψηλούς (πραγματικούς ή και πλασματικούς) ρυθμούς ανάπτυξης. Ωστόσο, η κατάσταση της εργατικής τάξης και των άλλων πλατιών λαϊκών στρωμάτων χειροτέρευσε δραματικά. Η εργατική τάξη και τα άλλα πλατιά λαϊκά στρώματα της χώρας μας, βρίσκονται αντιμέτωπα με τη σφοδρότερη επίθεση των τελευταίων χρόνων στα δικαιώματά τους. Η κυβέρνηση της ΝΔ, «πατώντας» στο έδαφος που καλλιέργησαν, πριν απ’ αυτήν, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, επιχειρεί να εφαρμόσει σ’ όλη τους την έκταση, τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που υποδείχνουν η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και οι κάθε λογής διεθνείς καπιταλιστικοί οργανισμοί. Η ανεργία παραμένει η μεγάλη μάστιγα που πλήττει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, με κύρια θύματα τις γυναίκες και τους νέους. Το επίπεδο της απασχόλησης στην Ελλάδα είναι μαζί με την Πορτογαλία το χαμηλότερο στην Ε.Ε. των 15. Η ελαστική απασχόληση παίρνει μορφές που τίθεται πλέον το ερώτημα πότε ένας εργαζόμενος πρέπει να θεωρείται απασχολούμενος. Τα όρια της μερικής απασχόλησης και των άτυπων μορφών φτάνουν μέχρι ελάχιστες ώρες την εβδομάδα, αλλά και μέχρι την μορφή του stand-by ή της απασχόλησης σε κενά (ρεπό), ακόμη και σε απασχόληση χωρίς μισθό, αλλά μόνο με φιλοδώρημα (couriers, pitsa-boys κλπ). Η μερική και γενικότερα η ελαστική απασχόληση, οδηγεί σε νέους τύπους εργαζομένων, που τελικά είναι μερικά εργαζόμενοι, μερικά αμειβόμενοι, αλλά και μερικά ασφαλισμένοι, που μάλλον δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ σύνταξη. Η διαρκής λιτότητα και η ανεξέλεγκτη ακρίβεια συνθλίβουν τα λαϊκά εισοδήματα και το επίπεδο ζωής των εργαζομένων. Η κατάσταση αυτή επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι η οικονομική ανάπτυξη και μεγέθυνση δεν είναι ταξικά ουδέτερη, δεν παράγει «αυτόματα» θετικά αποτελέσματα για τον κόσμο της εργασίας. Η βίαιη αναδιανομή του πλούτου, που εφαρμόζεται στην πράξη σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, ενισχύει πολλαπλασιαστικά τη δύναμη του κεφαλαίου. Σημασία, επομένως, δεν έχει μόνο ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ (που κι αυτός σήμερα συνθλίβεται από την κρίση), αλλά, κυρίως, το πώς επιτυγχάνεται αυτή η αύξηση (παραγωγή) και ακόμη περισσότερο, το πώς ο επιπλέον πλούτος – που είναι πλούτος κοινωνικός – μοιράζεται στους παραγωγούς (διανομή). Η ίδια η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η πλήρης και ποιοτική απασχόληση, η οριστική καταπολέμηση της ανεργίας δεν πρόκειται να επιτευχθούν «αυτόματα», ούτε στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Η επίτευξή τους προϋποθέτει κοινωνικές αλλαγές, κοινωνικούς συσχετισμούς τέτοιους που θα προκρίνουν σχέσεις παραγωγής και διανομής σε όφελος της εργασίας και θα οδηγήσουν τελικά στην υπέρβαση και του ίδιου του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι οι απαιτούμενες ριζικές αλλαγές στους συσχετισμούς δύναμης, είναι αλληλένδετα δεμένες με τη στήριξη των αγώνων του λαϊκού και κοινωνικού κινήματος, με την ενίσχυση της πολιτικοποίησής τους και την καθημερινή προσπάθεια για κοινή δράση και πολιτική συνεργασία. Οι προτάσεις μας α. Ανεργία – Εργασία Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι η δραστική μείωση της ανεργίας και η πλήρης και σταθερή εργασία είναι συνυφασμένες με την προώθηση μιας αντι-νεοφιλελεύθερης πολιτικής με ορίζοντα και κατεύθυνση το σοσιαλισμό. Ο στόχος της πλήρους απασχόλησης και των ποιοτικών θέσεων εργασίας πρέπει να ξαναγίνει κεντρικός στόχος της οικονομικής πολιτικής. Στην κατεύθυνση αυτή προτείνουμε και διεκδικούμε: Μαζικές προσλήψεις στην υγεία, την εκπαίδευση και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Άμεσο πρόγραμμα δημιουργίας 100.000 νέων θέσεων εργασίας με στόχο να αποτραπεί η άνοδος της ανεργίας από την κρίση και να βελτιωθεί το επίπεδο των υπηρεσιών στα νοσοκομεία, σχολεία, Ταμεία και οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας. Θέσπιση και έλεγχο εφαρμογής του 35ωρου – 7ωρου – 5νθήμερου χωρίς μείωση αποδοχών, με ειδικά μέτρα για τη στήριξη εφαρμογής του μέτρου στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Απαγόρευση των ομαδικών και μεμονωμένων απολύσεων στις κερδοφόρες επιχειρήσεις, αλλά και των «αναιτιολόγητων» απολύσεων σε όλες τις επιχειρήσεις. Απαγόρευση απολύσεων εργαζομένων άνω των 50 ετών και του μόνου εργαζόμενου γονέα. Όποια επιχείρηση επιδιώκει απολύσεις, υποχρεούται σε άνοιγμα των βιβλίων της και διαχειριστικό έλεγχο με τη συμμετοχή των εργαζομένων. Αύξηση των αποζημιώσεων για τις απολύσεις. Εξίσωση της αποζημίωσης απόλυσης των εργατών με αυτή των υπαλλήλων. Η προειδοποίηση της απόλυσης να μην επιφέρει μείωση της δικαιούμενης αποζημίωσης. Κατάργηση όλων των αρνητικών διακρίσεων σε βάρος των νέων, που έχουν θεσπισθεί από το 1992 μέχρι σήμερα. Ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των ανέργων κατά τη διάρκεια της ανεργίας. Ειδικά μέτρα για τους μακροχρόνια άνεργους και τους άνεργους άνω των 50 ετών. Ίση αμοιβή για ίση εργασία και πλήρης ισότητα εργασιακών δικαιωμάτων για τα δύο φύλα. Γονεϊκές άδειες δύο ετών για ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και χωρίς συμψηφισμό με το δικαίωμα για μειωμένο ωράριο. Μετά τη γονεϊκή άδεια η επιστροφή να γίνεται στο ίδιο επίπεδο εργασίας (θέση ευθύνης), χωρίς μείωση αποδοχών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Σεμινάρια επανένταξης. Κοινωνικά μέτρα κατά τη διάρκεια της ανεργίας, με κάλυψη από τον κρατικό Προϋπολογισμό, όπως: – Επιδότηση ενοικίου ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση. – Αναστολή των δανειακών υποχρεώσεων στις τράπεζες για στεγαστικά δάνεια. – Απαγόρευση πλειστηριασμού για 1η κατοικία. – Απαγόρευση διακοπής νερού και ηλεκτρισμού. – Απαλλαγή από δημοτικά τέλη. – Χορήγηση κάρτας απεριορίστων διαδρομών στα μέσα μαζικής μεταφοράς και εκπτωτικής πολιτιστικής κάρτας. β. Εργασιακές σχέσεις – εργατική νομοθεσία Ο αγώνας για την πλήρη, σταθερή και ασφαλή εργασία για όλους και όλες, είναι η απάντηση της Αριστεράς στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο της γενίκευσης της επισφαλούς απασχόλησης και της εργασιακής περιπλάνησης, που θίγει πρώτα από όλους τη νεολαία, τη γενιά των 700 ευρώ και τις γυναίκες. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και διεκδικεί: Κατάργηση όλων των ελαστικών, μερικών και άτυπων μορφών εργασίας, που έχουν καθιερωθεί με αλλεπάλληλους νόμους των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. τα τελευταία 20 χρόνια και αντικατάστασή τους από σχέσεις πλήρους απασχόλησης. Μέχρι την κατάργηση της μερικής απασχόλησης, οι μερικά απασχολούμενοι και κάτω των 4 ωρών ασφαλίζονται τουλάχιστον με την ασφαλιστική κλάση (ένσημο) που αντιστοιχεί στα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων της ΕΓΣΣΕ. Αντικατάσταση των συμβάσεων έργου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και προσωρινής απασχόλησης με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Τακτοποίηση με συμβάσεις αορίστου χρόνου στον ιδιωτικό τομέα και με ενιαία σχέση μονίμου υπαλλήλου στο Δημόσιο όλων των σημερινών συμβασιούχων, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Κατάργηση έκτοτε του θεσμού του συμβασιούχου. Διαμόρφωση τριών ισότιμων στα δικαιώματα μορφών εργασίας: 1. Μόνιμη – Ενιαία – Πλήρης σχέση εργασίας στο Δημόσιο-ΟΤΑ-ΝΠΔΔ. 2. Σταθερή – τακτική – Ενιαία – Πλήρης εργασία με βάση τους Οργανισμούς – Κανονισμούς, που έχουν υπογραφεί με ΣΣΕ στις ΔΕΚΟ. 3. Σταθερή – Τακτική – Ενιαία – Πλήρης εργασία με συμβάσεις αορίστου χρόνου στον ιδιωτικό τομέα. Άμεση άρση του Προεδρικού Διατάγματος 164/2004 «Παυλόπουλου». Κατάργηση των αντεργατικών νομοθετικών ρυθμίσεων και οδηγιών της Ε.Ε. (οδηγία Μπολγκενστάιν, flexicurity, διευθέτηση συνολικού χρόνου απασχόλησης, ενοικίαση εργαζομένων, προγραμμάτων stage, συμβάσεων έργου κλπ). Κατάργηση των υπεργολαβιών στον δημόσιο τομέα και κάλυψη των διαρκών και μόνιμων αναγκών με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Εφαρμογή του νόμου 3488/2006 για την Ίση Μεταχείριση Ανδρών και Γυναικών στους χώρους εργασίας, που αναφέρεται και στην καταδίκη της σεξουαλικής παρενόχλησης. Ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου και εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας, ιδιαίτερα Επιθεωρήσεις Εργασίας, ΙΚΑ, ΟΑΕΔ κλπ και θεσμοθέτηση της συμμετοχής εκπροσώπων των Συνδικάτων και των εργαζομένων στην Επιχείρηση στις ελεγκτικές διαδικασίες. Καταπολέμηση της εργοδοτικής ασυδοσίας στους χώρους δουλειάς, κατοχύρωση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και σεβασμό του ρόλου και των δικαιωμάτων των Συνδικάτων και των εκπροσώπων των εργαζομένων στην επιχείρηση και τον χώρο εργασίας. Επέκταση της εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας σε νέες κατηγορίες, κυρίως νέων, που εργάζονται με άτυπες και ελαστικές μορφές απασχόλησης. Αντιμετώπιση της ευελιξίας ως μέσου απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Ενίσχυση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στις μικρές επιχειρήσεις αλλά και καθιέρωση του θεσμού του εκπροσώπου των εργαζομένων με καθολική ψηφοφορία στις επιχειρήσεις άνω των 5 εργαζομένων, όταν δεν υπάρχει άλλη συλλογική εκπροσώπηση. Καθιέρωση του συνδικαλιστικού εκπροσώπου από συνδικαλιστική οργάνωση (πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια), για κάθε εργασιακό χώρο σε επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 10 εργαζόμενους. Αναγνώριση των θεσμών των συμβουλίων των εργαζομένων και της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης σε επίπεδο ομίλου επιχειρήσεων. Αναβάθμιση του ρόλου του δημόσιου, κοινωνικού και ενιαίου χαρακτήρα του ΟΑΕΔ, με συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότησή του και των επιχειρήσεων, οι οποίες καταβάλουν πρόσθετη εισφορά όταν απολύουν εργαζόμενους ανάλογη με τα χρόνια ασφάλισής τους. Δημόσια κέντρα προώθησης της απασχόλησης και αντιμετώπισης της ανεργίας στο Κέντρο και την Περιφέρεια. Κατάργηση των ιδιωτικών μαγαζιών «ευρέσεως» εργασίας και ενοικίασης εργαζομένων. γ. Μισθοί – Συντάξεις Όπως προκύπτει από το σύνολο σχεδόν των σχετικών μελετών, οι μισθοί των εργαζομένων επί χρόνια αυξάνονται με ρυθμό χαμηλότερο απ’ ό,τι η παραγωγικότητα της εργασίας, με αποτέλεσμα να καταλήγει στους εργαζόμενους ολοένα μικρότερο μέρος του παραγόμενου πλούτου. Το μερίδιο της εργασίας στο ΑΕΠ, από 58% την περίοδο 1981-1985, έπεσε στο 44% την περίοδο 2004-2006. Η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού στην Ελλάδα υστερεί κατά 17% του μέσου όρου της Ε.Ε. των 15 (Eurostat 2007), ενώ ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα παραμένει ο μικρότερος μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. των 15, όπου ο μέσος κατώτατος μισθός ανέρχεται σε 1.184 ευρώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και διεκδικεί: Μισθούς και συντάξεις που θα επιτρέπουν ο καθένας να ζει με αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Κατάργηση κάθε νομοθετικής ή άλλης προσπάθειας φαλκίδευσης των Κανονισμών Εργασίας και των αμοιβών. Υπεράσπιση του θεσμού των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σ’ όλα τα επίπεδα. Επιχειρησιακών, Κλαδικών και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), που καλύπτει τα κατώτερα όρια αποδοχών (μεροκάματα – μισθοί ασφάλειας). Άμεση εξίσωση των κατώτερων αποδοχών με τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ-15, που έχουν καθιερώσει κατώτερες αποδοχές και σε συνδυασμό με τις διορθωτικές αυξήσεις να διαμορφωθούν στα 1.300 € τον μήνα. Άμεση καταβολή σε όλους τους εργαζόμενους μηνιαίων διορθωτικών αυξήσεων 300 ευρώ το 2009 και εφεξής, ως ελάχιστο μέτρο άμυνας του εργατικού εισοδήματος απέναντι στην κρίση. Καθιέρωση γνήσιας ΑΤΑ για μισθούς – ημερομίσθια – συντάξεις, ως ελάχιστη διασφάλιση απέναντι στην ακρίβεια. Διαμόρφωση εργατικού τιμάριθμου που θα αποτυπώνει τις πραγματικές αυξήσεις στα βασικά είδη κατανάλωσης της εργατικής οικογένειας. Αναπροσαρμογή αποδοχών στα πλαίσια των Επιχειρησιακών και Κλαδικών Συμβάσεων, αλλά και των συντάξεων σε ποσοστά που θα συνυπολογίζουν, εκτός των άλλων αιτημάτων και δεδομένων τουλάχιστον τον πληθωρισμό, τη συμμετοχή στην αύξηση του ΑΕΠ και της παραγωγικότητας (σε συνολικά μεγέθη). Κατώτερη σύνταξη ίση τουλάχιστον με 20 ημερομίσθια της ΕΓΣΣΕ για την κύρια σύνταξη και 5 για την επικουρική και επάνοδος της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών. Οι αναπροσαρμογές όλων των συντάξεων να γίνονται το λιγότερο, με βάση τις αυξήσεις των εν ενεργεία εργαζομένων. Επίδομα ανεργίας ίσο με το 80% των αποδοχών και επιδότηση για όλο το διάστημα της ανεργίας, με κατώτερο όριο το 80% των κατώτερων αποδοχών της ΕΓΣΣΕ. Ειδικό επίδομα ανεργίας για τους νέους και νέες, που γράφονται στις λίστες του ΟΑΕΔ. Καθορισμός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στο ύψος του 80% των κατώτερων αποδοχών της ΕΓΣΣΕ, ώστε να εξασφαλίζεται ότι όλοι οι πολίτες έχουν εισόδημα που υπερβαίνει το όριο της φτώχειας. Παροχή επιδόματος ανεργίας και συνοδευτικών δικαιωμάτων χωρίς προϋποθέσεις σε γυναίκες που διέκοψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την εργασία τους λόγω φροντίδας ανηλίκων ή ατόμων με ειδικές ανάγκες και για το διάστημα αυτό. δ. Καταπολέμηση της Ακρίβειας Η Ελλάδα σήμερα έχει γίνει μια από τις ακριβότερες χώρες της Ε.Ε., ενώ έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας, τα χειρότερα επίπεδα κοινωνικής προστασίας και μισθούς – συντάξεις σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα. Το μέτωπο για μια ουσιαστική αναδιανομή του πλούτου και την αύξηση των μισθών και συντάξεων, είναι βασικό μέτωπο των κοινωνικο-ταξικών αναμετρήσεων. Ταυτόχρονα, βασική κατεύθυνσή μας αποτελεί η απόφασή μας να ανοίξουμε μέτωπο κατά της ακρίβειας, με έλεγχο των τιμών στις πηγές διαμόρφωσης του κόστους των προϊόντων και υπηρεσιών, με πραγματικά μέτρα κατά των μονοπωλιακών και ολιγοπωλιακών καταστάσεων στην αγορά, με την απαίτηση για ένα γνήσιο τιμάριθμο που θα αποτυπώνει τις πραγματικές αυξήσεις στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Στην κατεύθυνση αυτή, ο ΣΥΡΙΖΑ, προτείνει και διεκδικεί: Ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για το ουσιαστικό, αυστηρό και αποτελεσματικό χτύπημα των κάθε λογής καρτέλ, των ολιγοπωλιακών και εναρμονισμένων πρακτικών στην αγορά, ως προς τις τιμές, την ποιότητα, την ασφάλεια και την υγιεινή προϊόντων και υπηρεσιών. Συντονισμό των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους ( ΕΦΕΤ, Γενικό Χημείο, υπουργείο Γεωργίας, φοροεισπρακτικοί – φοροελεγκτικοί – εισφοροελεγκτικοί μηχανισμοί κλπ) για κοστολογικό έλεγχο σε όλα τα στάδια από την παραγωγή και την εισαγωγή ως την κατανάλωση. Θεσμοθέτηση εργατικού και λαϊκού ελέγχου στις πηγές διαμόρφωσης του κόστους και των τιμών. Αυστηρό κοστολογικό έλεγχο σε όλα τα στάδια διύλισης και εμπορίας των πετρελαιοειδών. Να τεθεί οροφή στις τιμές τους από τη διύλιση και το εμπόριο μέχρι τον καταναλωτή. Επαναφορά της υποχρέωσης του κράτους να παρεμβαίνει στη διαμόρφωση των τιμών, να επιβάλλει ελεγχόμενα ποσοστά κέρδους, επαναφέροντας, όπου χρειάζεται, αγορανομικές διατάξεις, που καταργήθηκαν συστηματικά από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο όνομα της «ελεύθερης» αγοράς. Παροχή έκτακτων βοηθημάτων σε περιόδους αύξησης της ακρίβειας, ιδιαίτερα για τους άνεργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους χαμηλόμισθους. Μείωση του κόστους διαβίωσης με την επαναφορά του δημόσιου ελέγχου σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας (ενέργεια, μεταφορές, ύδρευση, τηλεπικοινωνίες), υποστήριξη της δημόσιας δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες, διεύρυνση του δημόσιου δωρεάν συστήματος υγείας-πρόνοιας, εξασφάλιση επαρκών και ποιοτικών κοινωνικών υπηρεσιών για τη φροντίδα και τη μέριμνα. Προώθηση κοινωνικής πολιτικής στέγασης μέσω ΟΕΚ, ο οποίος χρειάζεται να μετεξελιχθεί σε ένα εργαλείο παραγωγής κοινωνικής στέγης, προνομιακής δανειοδότησης των εργατοϋπαλλήλων και πολύπλευρης στήριξης της νέας γενιάς. Προώθηση ενός μεγάλου προγράμματος κατασκευής ποιοτικών, φτηνών και φιλικών προς το περιβάλλον κατοικιών. Οικονομική στήριξη του προγράμματος αυτού με σταθερό πόρο από τον κρατικό Προϋπολογισμό. Δραστική μείωση της ψαλίδας μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή. Είσοδο των συνεταιρισμών σε όλο το κύκλωμα παραγωγής, επεξεργασίας και εμπορίας αγροτικών προϊόντων. Ενίσχυση καταναλωτικών κινημάτων και οργανώσεων.

Advertisements