Περιβάλλον

11. Η προστασία του περιβάλλοντος

Σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή σε μέγεθος και διάρκεια οικολογική κρίση με αιχμή την κλιματική αλλαγή. Η εξάντληση των φυσικών πόρων, ο περιορισμός της βιοποικιλότητας, η εντεινόμενη αστικοποίηση, η αποψίλωση των δασών, η συρρίκνωση του αστικού πράσινου, η ρύπανση των εδαφών, των νερών και του αέρα, με όλες τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες είναι ήδη μια πραγματικότητα. Ο χαρακτήρας και το μέγεθος της οικολογικής κρίσης οφείλεται στο καπιταλιστικό πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης, που στηρίζεται στην απεριόριστη συσσώρευση του κεφαλαίου και στη ληστρική εκμετάλλευση της φύσης, που παροξύνθηκε, τις τελευταίες δεκαετίες, με τη νεοφιλελεύθερη κατάργηση οποιασδήποτε ρύθμισης και την απόλυτη κυριαρχία της αγοράς. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση παράγει τη δομική οικολογική κρίση, που έχει οδηγήσει σε εξαφάνιση μορφών ζωής στον πλανήτη και έχει δημιουργήσει τεράστιες ανισότητες ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές χώρες, βυθίζοντας στη φτώχεια και την εξαθλίωση εκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο. Οι κυρίαρχες αναπτυξιακές πολιτικές, που ακολούθησαν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. τα τελευταία χρόνια, εντάσσονται σε μια νεοφιλελεύθερη πολιτική που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη από τη ληστρική εκμετάλλευση των πόρων και την υπερκατανάλωση, ενώ κοινωνικοποιεί τις περιβαλλοντικές ζημιές, το κόστος των οποίων επωμίζονται κυρίως τα λαϊκά στρώματα. Η «πράσινη οικονομία», που προπαγανδίζει το ΠΑΣΟΚ, έρχεται ως δήθεν απάντηση στην ίδια την κρίση του καπιταλισμού και έχει στόχο την ανάπτυξη νέων αγορών, που θα αφορούν στις πιο ζωτικές ανάγκες (π.χ. ποιότητα ατμόσφαιρας, διατροφής, νερού κλπ), επιχειρώντας να δώσει νέα «ανάπτυξη» στο κορεσμένο και σε κρίση νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Η «πράσινη» και «βιώσιμη» ανάπτυξη, που προτείνουν, επιχειρεί να μετατρέψει την ίδια τη φύση σε εμπόρευμα. Προωθεί χωρίς δισταγμούς μια παραγωγική διαδικασία που αντιμετωπίζει, επίσης, τα φυσικά αγαθά, ως διαθέσιμα προς ληστρική εκμετάλλευση για την παραγωγή κέρδους. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και διεκδικεί: Άμεση συμμόρφωση της Ελλάδας με τους στόχους του Πρωτοκόλλου του Κιότο, που κι αυτούς – αν και ανεπαρκείς – τους παραβιάζουμε. Αγώνα για διεθνή σύμβαση για την μετα-Κιότο εποχή, με απόλυτο κριτήριο την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με τα πορίσματα της διακυβερνητικής επιτροπής του ΟΗΕ και με επιβολή αυστηρών κυρώσεων για κάθε παραβίαση. Η επείγουσα αυτή παγκόσμια ζωτική ανάγκη δεν μπορεί να υποτάσσεται στο κέρδος, στους μηχανισμούς της αγοράς (π.χ. χρηματιστήρια ρύπων, ευέλικτοι μηχανισμοί Κιότο) και στη διασπορά της ρύπανσης στον παγκόσμιο Νότο. Μετατροπή της παραγωγής από βραχύβια αγαθά μιας χρήσης, σε μακρόβια, επισκευάσιμα και εξελίσσιμα αγαθά. Ακύρωση του προγράμματος λιθάνθρακα της ΔΕΗ, απαγόρευση της πυρηνικής ενέργειας και όλων των μορφών και τεχνολογιών παραγωγής ενέργειας που επιβαρύνουν δυσανάλογα το περιβάλλον. Συμμετοχή των ΟΤΑ στη χωροθέτηση εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας. Φορολογικές και θεσμικές ρυθμίσεις που θα διευκολύνουν τη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με σεβασμό του αισθητικού και φυσικού πλούτου των περιοχών εγκατάστασης. Προνομιακή χρήση και ενίσχυση των ηλεκτροφόρων, σταθερής τροχιάς, συγκοινωνιών. Δημιουργία δικτύων πεζο/ποδηλατοδρόμων στις πόλεις, αποθάρρυνση της χρήσης του ΙΧ στις πόλεις. Χωροθέτηση και απαγόρευση δόμησης, οποιουδήποτε οικοδομικού όγκου, στους ελεύθερους χώρους δημόσιου ενδιαφέροντος στα αστικά κέντρα (μητροπολιτικά-αστικά πάρκα, μεγάλες αδόμητες εκτάσεις, στρατόπεδα, εκτάσεις ολυμπιακών εγκαταστάσεων κλπ). Εφαρμογή των προβλεπόμενων δυνατοτήτων για αγορά, απαλλοτρίωση, ανταλλαγή και γενικότερα εξασφάλιση εκτάσεων, προκειμένου να μετατραπούν σε χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και άθλησης. Διαφύλαξη του δημόσιου, κοινωφελούς και ανταποδοτικού χαρακτήρα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Εφαρμογή πολιτικής πρόληψης και ανακύκλωσης, με διαλογή στην πηγή, των αστικών στερεών αποβλήτων. Απόρριψη της «καύσης» των απορριμμάτων. Απαγόρευση χωροθέτησης μονάδων επεξεργασίας και τελικής διάθεσης αποβλήτων σε ήδη βεβαρημένες περιοχές. Νέα υδατική πολιτική με στόχο τη διαχείριση του υδατικού δυναμικού σε επίπεδο λεκάνης απορροής, την ικανοποίηση των αναγκών σε νερό και την περιβαλλοντική προστασία. Εξοικονόμηση υδατικών πόρων με ήπιες παρεμβάσεις εμπλουτισμού και συμβατά έργα μικρής κλίμακας. Αντιμετώπιση της λειψυδρίας, των πλημμυρών και της ανθρωπογενούς διάβρωσης των εδαφών. Έργα επανόρθωσης της ζημιάς των υδατικών οικοσυστημάτων σε περιοχές εντατικής γεωργίας ή βιομηχανικής ρύπανσης. Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού και την υπερεκμετάλλευση των υδάτινων πόρων για ενεργειακούς λόγους. Εθνική Πολιτική για τα δάση και το δασικό πλούτο της χώρας. Απλούστευση και κωδικοποίηση της δασικής νομοθεσίας. Υπεράσπιση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος. Σαφή οριοθέτηση και απόλυτη προστασία των εδαφών δασικού χαρακτήρα με την ολοκλήρωση των διαδικασιών κατάρτισης των δασικών χαρτών και του δασολογίου. Χωροταξικό σχεδιασμό της πυροπροστασίας, εγκατάσταση συστημάτων εντοπισμού των πυρκαγιών, ουσιαστική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και εθελοντών, στενή συνεργασία μεταξύ πυροσβεστικής και δασικής υπηρεσίας. Αυστηρό περιβαλλοντικό έλεγχο σε κάθε διαδικασία διάνοιξης δρόμων ταχείας κυκλοφορίας, εγκατάστασης κεραιών, γεννητριών κλπ που επιβαρύνουν το περιβάλλον και την υγεία. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Επιβολή αυστηρών περιορισμών στην οικοδόμηση από συνεταιρισμούς ή ιδιώτες σε δασικές εκτάσεις. Προστασία του αιγιαλού και της ελεύθερης πρόσβασης όλων των πολιτών σ’ αυτόν. Θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία Ουσιαστική εφαρμογή του Κανονισμού για την ελάχιστη απόσταση από την ακτή για τα μεγάλα αλιευτικά σκάφη. Μέτρα προστασίας της ήπιας παράκτιας αλιείας. Χαρτογράφηση της οικολογικής κατάστασης των ακτών και έλεγχο της ποιότητας των θαλάσσιων υδάτων. Άμεση χωροθέτηση και έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων για όλες τις περιοχές Natura. Απαγόρευση της παραγωγής και χρήσης μεταλλαγμένων προϊόντων. Έντονη παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης στα όργανα της Ε.Ε. για τον έλεγχο των ΓΤΟ, Μέτρα για την πλήρη ανίχνευση και σήμανση των μεταλλαγμένων στα τρόφιμα, τις ζωοτροφές και οποιαδήποτε άλλα προϊόντα αυτά χρησιμοποιούνται.

Advertisements