Πολιτισμός

14. Για τον Πολιτισμό, την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία

Η κυριαρχία του νόμου της αγοράς και της ισοπεδωτικής καταναλωτικής κουλτούρας και στο πολιτιστικό γίγνεσθαι οδηγεί σήμερα στην προϊούσα εμπορευματοποίηση των πολιτιστικών αγαθών και στην τυποποίηση της πολιτιστικής δημιουργίας, με βάση τα πρότυπα της μαζικής παραγωγής. Η επικράτηση της λογικής του κέρδους, σε συνδυασμό με την ισοπεδωτική κυριαρχία της νεοφιλελεύθερης εκδοχής της πολιτιστικής διαχείρισης, έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή απόσυρση της πολιτείας από όλους τους τομείς της πολιτισμικής παραγωγής και την εκχώρηση σε ιδιώτες της ευθύνης και του προνομίου σχεδιασμού και υλοποίησης μιας πολιτιστικής πολιτικής, η οποία έχει στραμμένο το βλέμμα της στην αγορά. Στην Ελλάδα οι εξευτελιστικές παροχές από τον δημόσιο Προϋπολογισμό για τις τέχνες, τα γράμματα και την πολιτιστική κληρονομιά, είναι στοιχείο που διακρίνει όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, αλλά ιδιαίτερα τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. της τελευταίας 35ετίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι για την υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης πολιτιστικής πολιτικής, απαιτούνται: Οργανικής σύνδεση της εκπαίδευσης με το πολιτιστικό γίγνεσθαι. Επαρκής δημόσια χρηματοδότηση. Εξασφάλιση των απαραίτητων υποδομών για την πολιτιστική δημιουργία. Πλουραλισμός και ελευθερία έκφρασης. Περιφερειακή πολιτιστική πολιτική. Αποκέντρωση των πολιτιστικών υπηρεσιών, μείωση των ανισοτήτων πρόσβασης σε αυτές, στήριξη της τοπική καλλιτεχνικής δημιουργίας. Στη βάση αυτή, ο ΣΥΡΙΖΑ, προτείνει και διεκδικεί: Τη διάσωση, διατήρηση και ανάδειξη όλων των στοιχείων που συναποτελούν την πολιτιστική μας κληρονομιά (μνημεία, ήθη και έθιμα, φυσικό, αρχιτεκτονικό τοπίο κ.ά.), ώστε η παρουσία της, στον βίο του πολίτη, να αποτελεί οργανικό στοιχείο της καθημερινότητάς του. Τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι να μην είναι «αποστειρωμένοι» τόποι, αλλά χώροι γνώσης και ψυχαγωγίας. Την κάλυψη, από το Υπουργείο Πολιτισμού, των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό, όλων των ειδικοτήτων (αρχαιολόγοι, μηχανικοί, τεχνίτες, συντηρητές αρχαιοτήτων, φύλακες, λαογράφοι, μουσειολόγοι κ.ά.), αλλά και τη στήριξη διοικητικά και οικονομικά του υπάρχοντος δυναμικού, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ειδικές απαιτήσεις του έργου του. Την ανάπτυξη της διεθνούς συνεργασίας και των ανταλλαγών στον τομέα του πολιτισμού. Την προώθηση της επαφής και της συνομιλίας με τα διεθνή ρεύματα τέχνης, τις παραδόσεις, τις ιδέες και τα σύγχρονα δημιουργήματα των άλλων πολιτισμών. Την υποστήριξη των σύγχρονων ρευμάτων της τέχνης, αλλά και του πειραματισμού. Υποστήριξη και ενθάρρυνση της ερασιτεχνικής ασχολίας με τον πολιτισμό και την καλλιτεχνική δημιουργία. Οι νέες τεχνολογίες, τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και η χρήση τους για την προβολή και την παραγωγή τέχνης, οι νέες μορφές έκφρασης, πρέπει να αποτελούν υποκείμενα μελέτης, στήριξης και ανάπτυξης. Την ανταγωνιστική αντιπαράθεση στο ρόλο της τηλεόρασης, που με την καθοριστική συνδρομή των διαπλεκόμενων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, έχει αναχθεί στον κατεξοχήν ιδεολογικό μηχανισμό, που όχι μόνο εκχυδαΐζει τον πολιτισμό, αλλά και διαμορφώνει την κοινή γνώμη σε όλες της τις διαστάσεις. Την αύξηση των δαπανών για τον πολιτισμό στο 2% του ΑΕΠ. Την εξασφάλιση διαφάνεια στις χρηματοδοτήσεις, με τη δημοσίευση ετήσιας έκθεσης του ΥΠΠΟ, όπου θα καταγράφεται το σύνολο των επιδοτήσεων που έλαβε κάθε ομάδα, οργανισμός κλπ. Την ουσιαστική και στοχευμένη οικονομική στήριξη των ΟΤΑ, προκειμένου να αναπτύξουν, στη βάση κατάλληλων ποιοτικών προδιαγραφών, τις αναγκαίες τοπικές πολιτιστικές υποδομές και να υλοποιήσουν μια ολοκληρωμένη περιφερειακή πολιτιστική πολιτική, που θα στοχεύει τόσο στην προστασία και ανάδειξη της τοπικής κληρονομιάς και των τοπικών παραδόσεων, όσο και στην ενίσχυση της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Την προώθηση «Εθνικού Προγράμματος» κάλυψης, σε βάθος δεκαετίας, των κτιριακών και άλλων αναγκών των υφιστάμενων πολιτιστικών υποδομών (μουσεία, βιβλιοθήκες, ηλεκτρονικά αρχεία, χώροι εκθέσεων και φεστιβαλικών δραστηριοτήτων, πολιτιστικά κέντρα, σχολές τεχνών κλπ). Την επέκταση του προγράμματος ενοποίησης αρχαιολογικών χώρων και οργανικής ένταξής τους στον αστικό ιστό και σε άλλες πλην Αθήνας πόλεις (Θεσσαλονίκη, Βόλος κ.ά.) Την προώθηση ειδικού νομικού πλαισίου για την αξιοποίηση εγκαταλειμμένων κτιρίων, σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, ως χώρων κοινωνικής δραστηριότητας (πολιτιστικά κέντρα, στέγαση συλλόγων, κοινωνική στέγη, νοσοκομειακοί ξενώνες κλπ). Την προστασία και ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς (μοντέρνο κίνημα, βιομηχανική αρχιτεκτονική κλπ).

Advertisements