Τοπική Αυτοδιοίκηση

16. Για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η Ελλάδα διακρίνεται για το υπερ-συγκεντρωτικό, πελατειακό, πολιτικο-διοικητικό της σύστημα, μέσα στο οποίο οι αποκεντρωμένοι θεσμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν δευτερεύοντα και περιορισμένο ρόλο. Η λειτουργία του πολιτικού συστήματος οδηγεί την Αυτοδιοίκηση σε βαθιά κρίση, σε φαινόμενα αδιαφάνειας και διαφθοράς, ενώ στους πολίτες διαμορφώνεται η αίσθηση ότι η Αυτοδιοίκηση δεν απαντάει στα προβλήματα του απλού ανθρώπου και λειτουργεί ερήμην του. Η θέσπιση το 1994 της αιρετής Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, που ήταν προϊόν μακροχρόνιων αγώνων της Αριστεράς, αποτέλεσε ένα βήμα ενίσχυσης των αυτοδιοικητικών θεσμών. Γρήγορα όμως το βήμα αυτό υπονομεύθηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και έμεινε μετέωρο. Τρεις μόλις μήνες μετά, επήλθε καίριο πλήγμα στο νέο θεσμό. Με νέο νόμο καταργήθηκε ο Νομός ως ενιαία διοικητική μονάδα και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση ως η μόνη πολιτική αρχή σε επίπεδο νομού και τοποθετήθηκε ο Περιφερειάρχης (διορισμένος από την κεντρική διοίκηση) επικεφαλής των κρατικών υπηρεσιών και επόπτης των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου του νομού και της περιφέρειας. Η ιστορία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης δείχνει πόσο ισχυρές είναι οι πολιτικές που συντηρούν στη χώρα μας μια πλήρως συγκεντρωτική και πλήρως ελεγχόμενη από την εκάστοτε κυβέρνηση διοικητική δομή. Πολιτικές που θέλουν την Αυτοδιοίκηση μια συμπληρωματική, εξαρτημένη και υπό κηδεμονία διοικητική δομή, που διεκπεραιώνει τυποποιημένες γραφειοκρατικές λειτουργίες του κράτους και μόνο. Πολιτικές που αποτελούν τροχοπέδη στην προοδευτική μεταρρύθμιση και τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού μας συστήματος. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες είναι φανερό ότι η χώρα χρειάζεται ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο για τη διαφάνεια και τον εκδημοκρατισμό των θεσμών, την αναβάθμιση των αιρετών οργάνων της Αυτοδιοίκησης και τη δημιουργία χώρου για μορφές άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχή των πολιτών στη διαχείριση των υποθέσεών τους, για την ενίσχυση του λαϊκού και κοινωνικού ελέγχου. Στη βάση αυτή, ο ΣΥΡΙΖΑ, προτείνει και διεκδικεί: Μια Τοπική Αυτοδιοίκηση ανοιχτή και ανατροφοδοτούμενη από την κοινωνία, με ρόλο εγγυητή των κοινωνικών αγαθών και της δημοκρατικής έκφρασης, υποκινητή της κοινωνικής διεκδίκησης, αντίστασης και συμμετοχής, συντονιστή της αναπτυξιακής διαδικασίας, όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας, αλλά και σ’ αυτά της κοινωνικής ευημερίας, της προόδου, του πολιτισμού και της προστασίας του περιβάλλοντος. Μια αληθινή, δηλαδή, Αυτοδιοίκηση και όχι Ετεροδιοίκηση. Την πλήρη εφαρμογή του άρθρου 102 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά παραβιάζεται ασύστολα από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Την κατοχύρωση πλήρους ελευθερίας διαχείρισης των οικονομικών της από την Αυτοδιοίκηση, χωρίς καμιά παρέμβαση της Κεντρικής Εξουσίας και απόδοση από την τελευταία τους ΟΤΑ όλων των νομοθετημένων και παρακρατημένων πόρων τους. Περιορισμό του Κράτους στους ΟΤΑ μόνο σε εποπτεία, που συνίσταται (άρθρο 102 του Συντάγματος) αποκλειστικά σε έλεγχο νομιμότητας και δεν επιτρέπεται να εμποδίζει την πρωτοβουλία και την ελεύθερη δράση τους. Τη θεσμοθέτηση αιρετής Περιφέρειας και Περιφερειακού Συμβουλίου, με αρμοδιότητες την αναπτυξιακή πολιτική και το Περιφερειακό πρόγραμμα, τον συντονισμό, χωρικό σχεδιασμό, τη διαχείριση περιοχών (χωροταξία, φυσικό περιβάλλον, υδάτινοι πόροι) και την κατασκευή έργων υποδομής διανομαρχιακού επιπέδου. Οι όποιες συνενώσεις Φορέων των ΟΤΑ να γίνονται σε βάση, που θα διασφαλίζει την άμεση συμμετοχή και συμφωνία των πολιτών. Την καθιέρωση της απλής αναλογικής στην εκλογή των οργάνων σε όλες τις βαθμίδες Αυτοδιοίκησης και στις εκλογές ΤΕΔΚ, ΚΕΔΚΕ και ΕΝΑΕ. Την κατάργηση του 42% και την καθιέρωση της έμμεσης εκλογής Δημάρχων, Νομαρχών και Προέδρων Περιφερειών (όταν θεσπισθεί ο θεσμός αιρετής περιφέρειας). Την αναθεώρηση του κώδικα ΤΑ και θέσπιση νέου κώδικα για την αιρετή Περιφέρεια. Την κατάργηση κάθε είδους ΣΔΙΤ με φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Την αύξηση των πόρων της Τ.Α. Συμμετοχή σε ποσοστό του ΦΠΑ.

Advertisements